Seferihisar Yeni Haber Gazetesi | Yazarlar

İlçe garip bir huzursuzluk içinde son zamanlarda. Bir toz duman durum. Ağzı olan konuşuyor vaziyeti. Asıl konuşması gerekenler bana göre toz dumanın biraz yatışmasını bekleyerek toz bulutunun içindeki kurtları seçmeye çalışıyor. 

Bu arada en doğru değerlendirmeleri aslında en dışarıdan bakanlar ilçeyle yakın ya da uzak hiçbir menfaati olmayanlar yapıyor. Yazılara ilham verenler de benim için onlar oluyor açıkçası çünkü ben bu kadar karmaşada pek bir şey göremiyorum. Açıkçası görmeyi de istemiyorum.

Bundan tam 10 yıl öncesinde yolu Seferihisar'a düşmüş, biraz kaldıktan sonra yurdun başka bir köşesinde yaşamaya devam etmiş bir güzel insanla karşılaştık geçtiğimiz haftalarda. Bu kez 10 yıl sonra yeniden Seferihisar'da. İlçeyle ilgili konuşuyoruz. Güzel yer burası, denizi güzel etkinlik isteyenler için birçok spor aktivitesini rahatlıkla yapabileceği sakin bir şehir diyor. Kesinlikle katılıyorum yorumlarına. Ardından sohbet 10 yıl öncesinin Seferihisar'ına geliyor. Pek bir şey değişmemiş diyor, sonra gülerek hatta hiçbir şey değişmemiş birkaç yol belki park falan diye ekliyor. Tamamen insani bir sohbet siyasi hiçbir yanı olmayan bir değerlendirme. Zaten ilçeyle uzaktan yakından ilişkisi de olmamış 10 yıldır. Öylesi bir geliş ve gidiş.

Tabi güzel insanın yaptığı bu değerlendirme benim bu ülkenin kaderine ipotek koyan, illerin ilçelerin yerlerinde saymalarına neden olan koltuk sevdalılarını hatırlamama neden oluyor. Bu koltuk sevdalıları halkların kaderine öyle bir ipotek koyuyorlar ki sadece görev yaptıkları 10-15 yılı değil gelecek 10-15 yılı da gaspediyorlar.

Nasıl mı? Bir sürü yol ve yöntemi var bu gelecek ipoteğinin sadece bir örnek benimkisi.

Bahsettiğimiz tür yöneticiler kendi dönemlerinde kurumlarını o kadar çok borçlandırıyorlar ki görev süreleri bitip koltuklarını bir başkasına devrettiklerinde gelen yönetici -tabi gelen hizmet aşkıyla yanıyorsa- gidenin borçlarını temizlemekten iflahı kesilmiş bir vaziyette görev süresini dolduruyor, hiç bir yurtdışı ve yurtiçi fondan faydalanamıyor. Projeler orta yerde kalıyor. Gidenlerse gayet yüzlü utanmadan halkın arasında dolanıyor. Çünkü halk, sen 10 yıldır ne yaptın kardeşim diye hesap sormuyor.

Biz alışığız milletçek bu hikayelere dimi? Değişmez tabi böyle düşünürseniz bu ülkenin kaderi!!!!!!!!!!!!