Seferihisar Yeni Haber Gazetesi | Yazarlar

'Belediye' sözcüğü, sözlüklerde il, ilçe, kasaba, belde gibi yerleşim merkezlerinin temizlik, aydınlatma, su, toplu taşıma ve esnaf denetimi gibi kamu hizmetlerine bakan, başkanı ve üyeleri halk tarafından seçilen, tüzel kişiliği olan teşkilat olarak açıklanır. Tanım, Ortadoğu ülkelerinde 'şehremaneti' yani şehrin emanet edildiği kişi veya yönetim anlamına da gelir.

Şimdi düşünün... Komşunuz, yakın bir dostunuz veya akrabanız birkaç yıllığına yurtdışına gidiyor. Başta ziynetleri olmak üzere bazı değerli eşyalarını emanet olarak size bırakıyor. Emanetçi sıfatıyla bunları satma hakkınız olur mu, olmaz mı?..

Bunları sattığınız takdirde, yasal yönden hesap vermeyi bir yana bırakın, vicdani sorumluluğunuzla böyle bir yükü kaldırabilir misiniz? Akşam başınızı yastığa koyduğunuzda rahat uyuyabilir misiniz?..

Bu sorum elbette, vicdanla, doğrulukla, dürüstlükle ilgisi olmayanları bağlamıyor. Onlar zaten kendilerine emanet bırakılmayanları da çalıp çırpıyor. Bu uğurda yoldan çıkmaktan çekinmiyor.

***

Şimdi gelelim 'şehremanetlerin'in, yani belediye başkanlarının 5 yıllığına devir aldıkları kent yöneticilikleri sırasında, kamuya ait mülkleri satıp satamayacaklarına... Yasa, başkan ve meclise böyle bir yetki verse bile, bu yetki ancak bir şartla kullanılabilir.

Seçim öncesinde meydan, kahvehane veya evlerde düzenlenen toplantılarda başkanlığa talip olan kişi, "Ben seçildiğim takdirde şuraları, şu nedenle elden çıkaracağım. Bu konuda onay veriyorsanız beni destekleyin" diyerek koltuğa oturuyorsa sözüm yok.

Ama bu konulara hiç değinmeden, milleti yalan dolanla kandırarak, rakiplerine iftira atarak, diğer adayları yabancı gibi gösterip 'Ben sizin çocuğunuzum' kandırmacasına sarılarak sandıktan çıkanların, belediye mülklerini satmaya asla hakları yoktur.

***

Bu yargıyı çürütmek için, "Turgut Özal döneminde şuralar, AK Parti döneminde buralar özelleştirme adına elden çıkarıldı" gibi bir gerekçeye sığınılabilir. Ama bu bahaneler de haklı olamaz. Çünkü o partilerin adayları seçimlerden önce, "Biz, limanlar başta olmak üzere devletin işletmemesi gereken yerleri özelleştireceğiz" diyerek oy istediler. Vatandaş da tercihini onlardan yana kullanınca satıp geçtiler. Satışların yöntemi veya kimin satın aldığı gibi konular elbette tartışılabilir. Ama seçim öncesinde 'Biz bunlara satacağız' diye diye iktidara geldilerse hiç kimsenin söyleyecek bir sözü kalmaz.

Bu tavır ile yerel yönetimin mülk satışı farklıdır. Yerel yönetim, propaganda sürecinde doğruluktan, dürüstlükten, tüyü bitmedik yetimin hakkını korumaktan söz edip de koltuğu ele geçirdikten sonra ne varsa satıp savıyorsa, üstelik kurumunu ödenemeyecek bir borç batağının içine çekiyorsa, halk arasında onun için söylenebilecek ifadeler bellidir:

Sahtekar... Düzenbaz...