Seferihisar Yeni Haber Gazetesi | Yazarlar

Eşekli Kütüphaneci Mustafa Amca yazısını anısı önünde saygıyla eğilerek aydın geçinenlere ithaf edip noktalayalım…

Mustafa Amca ile kolkola kütüphanenin karşısında,yemyeşil bir bahçe içindeki Ürgüp Müzesi’ni geziyoruz.

“Efendim” diyor sayın Güzelgöz,”bu müze binasını da ben yaptırdım.Aynı zamanda müze müdürlüğünü de yürütüyordum.”

Sohbeti koyulaştırıyoruz…

“Eşekleri ne zaman emekliye ayırdınız?”

“Beyefendi yalnız eşek değil,5 merkep,3 at ve 1 katır ile kitap dağıtımını sürdürüyorduk.Bu olay yurt dışında da duyulunca amerikalılar bana bir cip vermek istediler.Verdikleri pikaba bir kasa yaptırdım ve bir törenle eşekleri atları ve katırı emekliye ayırdım.Milli Eğitim Bakanı da törene geldi…Hizmeti araba ile sürdürdük.Yalnız Aksalur Köyü çok dağlıktı,oraya katırla hizmeti devam ettirdik.”

“Bu çalışmalarınız nedeniyle takdir edilerek ödül aldınız mı?”

“Beyefendi,o zamanlar Dünya Ülkeleri Yaratıcılar Ödülü verilecekti.Beni Devlet Planlama Teşkilatı’na çağırdılar.Çalışmalarını rapor haline getir,gönder dediler.Gönderdim.Sonunda üç kişi gelip inceleme yaptılar.Yaşlıya,gence,kadına,erkeğe kitap okuttular.Fotoğraflar çektiler,gittiler.Yarışmada elene elene 5 ülke kalıyor,sonunda da finale İtalya ve Türkiye kaldılar.İtalya’da köprüaltı çocukları okutulmuş,yüksekokulları bitirmeleri sağlanmış;birinciliği buna verelim diyorlar.Komisyon Başkanı,”Ama İtalya’da çocuklara merkeplerle kitap taşınsaydı köprüaltı çocukları olmazdı,bu yüzden benim oyum Türkiye’ye…”diyor.

Sonuçta birinciliği bana verdiler.Dünya Ülkeleri Yaratıcılar Ödülünü almış oldum…

“Mustafa Amca’cığım bir insanlık destanı yazmışsınız.Söyleşinin sonunu dilerseniz bir anınızla bağlayalım…”

“Beyefendi,benim zamanımda protokolde kütüphane müdürlerine de yer verirlerdi.Kaymakamın sağ yanı kütüphane müdürüne ayrılırdı.Bir gün bir toplantıda,komisere dönüp,”İnsanlar kitap okumayı artırdığı süreç içinde siz yok olacaksınız…”deyince,komiser “Bu nasıl konuşma?”diye çıkıştı.Ben de “Komiserim,gücenmeyin,ben halka kitap okutacağım,Türk Ceza Kanunu’nu okuyacak,suç işlemeyecek,size de iş düşmeyecek.Peki o zaman söyleyin,hangimizin yaptığı iş daha kıymetli?..”dedim…Dedim ama her iş gibi bunun da sonu geldi.1972 Mayıs’ında emekliye ayrıldım…”

Sevgili okurlar,yolunuz Ürgüp’e düşerse once müzeyi sonra da kütüphaneyi gezin ve Mustafa Amca’yı sevgiyle yadedin…

Bilgi sahibi olarak fakir sahibi olanların artması dileğiyle…