Seferihisar Yeni Haber Gazetesi | Yazarlar

Sevgili okurlar,önce merak edenler için bir not:

Geçen yazımda,son referandumda  eğitim düzeyi arttıkça ‘evet’,düştükçe ‘hayır’oylarının arttığını yazmıştım.Bu benim yorumum değildi.İstatiksel bir gerçeği yansıtıyordu.İşte sonuçlar:

‘HAYIR’ diyenler:                             ‘EVET’ diyenler:

İlkokul      : Yüzde 29.7                   İlkokul      : Yüzde 70.3

Ortaokul   : Yüzde 37.3                   Ortaokul   : Yüzde  62.7

Lise          : Yüzde 53.5                    Lise           : Yüzde  46.5

Üniversite:  Yüzde 62.3                   Üniversite  : Yüzde  37.7

Ben yalnızca bu sonuçların yorumunu yaptım.Alınmak yerine bu sonuçların ne anlama geldiği üzerine düşünelim...

Her neyse biz yine öykümüzü anlatmaya devam edelim:

Mustafa Amca çay söylüyor.Şeker yerine sevgimizi koyup içiyoruz.Ben bir fotoğraf daha çekmek istiyorum.Mustafa Amca yanında oturan bayanı işaret ederek,’Beyefendi’diyor’ne yaptımsa bu Hanife Hanım’ın emek ve sevgi katkısıyla oldu.Lütfedip ikimizi beraber çeker misiniz...’Bir kez daha ‘Güzel insan...’ diyorum.

Köylere merkepli kütüphane uygulaması basında ilgi görünce diğer oniki köye de dernek kurulur,buralarda da kütüphaneler açılır.

‘Mustafa amca,o günlere ait bir anınızı anlatırmısınız?’

‘Beyefendi,yıl 1962.Merkepli kütüphane dış basında da yer alınca Amerikalı kütüphaneci White ile  İngiliz kütüphaneci Calvin gazetecilerle buraya geldiler.Mustafa Paşa köyündeyiz.Köylülere sordular,’kütüphaneden yararlanıyor musunuz?’diye.Bir genç kalktı dedi ki,’siz ne diyorsunuz beyim,bu kütüphane beni 7.5 yıl hapislikten kurtardı...’Gazeteciler şaşkınlıkla bakarken genç açıkladı:’kız kaçıracaktım,kütüphanede Türk Ceza Kanunu’nu açıp baktım,cezasının 7.5 yıl olduğunu görünce vazgeçtim...’

Mustafa Amca anlatmaya devam ediyor:

‘Köylerde kadınlarla kızlar kütüphanelere gelmiyorlardı.Şöyle bir formül buldum,yardımseverlere yazı yazarak kütüphanelere dikiş makinası aldırdım.Memura da dedim ki,ilan et kütüphanenin kapalı olduğu Salı günleri burada dikiş kursu verilecek.Etrafa da elişi dergileri serpiştirdim.Gelen kadınlar bu dergileri karıştırmaya,böyle böyle de kütüphanenin açık olduğu günlerde de gelip kitap almaya başladılar.Sonra kütüphaneye halı tezgahı da kurduk...’

Mustafa amcaya sordum:

‘Yani kütüphane yalnızca kitap temin eden bir yer olmaktan çıkıp bir sosoyal hizmet yeri oldu,öyle mi?..’

‘Beyefendi,spor kulüpleri kurarak köylüler arası maçlara başladık.İmam top oynar mı?İmamı kaleci yaptım.Çölek Köyü’nde bir Tarım Satış Kooperatifi kurdum.Sonunda ikibin tonluk bir şarap fabrikası açtık,oranın da müdürü oldum.Sofular Köyü’de bir şarap fabrikası kurmamı istedi,750 tonluk bir fabrika da oraya kurduk...’

Dayanamadım,’Mustafa Amca siz burada bir destan yazmışsınız...’

Devam etti:

‘Beyefendi,hiçbir kazada müdürlük ünvanı yokken Ürgüp’e verdiler.Bir de her köye bir hamam kurmayı çok istedim ama o sıra emekliliğim geldi.Yaptırdığım hamam kubbesi hala orada duruyor ama ne yazık ki benden sonra orayı dükkan yaptılar...’

‘Mustafa amcacığım’dedim,’hamam’ da nereden çıktı?..’

‘Efendim Kanuni olsun,Fatih olsun bir şehri kurarken dört noktaya önem veriyorlar:okul,kütüphane hamam ve cami...Karacaören Köyü’nün camisi okulu ve kütüphanesi vardı,bir de hamamı olursa köylü tarladan gelince tozdan topraktan arınır diye düşündüm...

Bunlarla da yetinmedik,Ürgüp’te ilk halk dansları ekibini,bando teşkilatını kurdum.Bunun üzerine Vali Rafet Bey beni Ürgüp’e Belediye Başkanı olarak atadı...’

Değerli okurlar öykümüzü gelecek yazıda sonlandıracağız...