Seferihisar Yeni Haber Gazetesi | Yazarlar

Seferihisar.com Twitter'da

Follow @Seferihisar_com

Haber sayfalarına bir yazar transfer edildiğinde ismi manşetlerde geçer ben iş başı yaptım gazete yönetimi beni kıskandığından olacak ki ismimi bile duyurmadı.

Bende köstebek halimle aradan geçen altı yıl sonra tekrar görevime başladım, başlamasına da bölge o kadar büyümüşki!  Ulamış’tan Gümüldür’e kadar köstebek  halimle her akşam nasıl dolaşacağım bu kadar geniş bölgeyi:((
İlk görevim
Göreve başladığım ilk günü Ürkmez’deki canlı müzikli bir gazinodaki boş masanın ortasındaki çiçeklerin arasın da yerimi aldım..
Yan taraftaki masaya bir siyasetçi ile sonradan Seferihisar belediyesinde çalıştığını öğrendiğim bir bayan yerini aldı..
İlk masaya oturduklarında bayanda gözlük yoktu ama nedense az sonra diğer masalarda oturanlar onu tanımasınlar diye olacak ki  akşamın karanlığında siyah güneş gözlüklerini taktı!..
Bir politikacı ve gözleri sürmeli, eda gözlü bir belediye çalışanı bu saatte neler konuşur merakımla gazinonun müzik eşliğinde ve loş ışıklarından yararlanıp ani bir atak yaptım ve bu ikilininoturduğu masasının kenarındaki çiçekliğin arasında yerimi aldım.
Siyasetçi:
Bak kızım belediyeden işine son verirlerse versinler, ben seni İzmir belediyesin de üst makamlarda bir kadro açtırıp seni buralarda işe aldırtırım!!
Akşamın karanlığında güneş gözlükleri takan sürmeli ve eda gözlü bayan: Sana güveneyim mi? Bak benim bu diyarda güvendiğim hiçbir kimsecikler kalmadı! Bir akrabama güvendim, son günlerde o beyefendi de bana yan bakmaya başladı! O akrabam da eskisi gibi bana güven vermiyor!!
Siyasetçi:
Beni tanırsın. İzmir’de açamayacağım kapı yok, yapamayacağım iş yok!! Biliyorsun!  Arkamda bir kısım medyada var! Sen İzmir Büyükşehir belediyesini mi İstiyorsun? Yoksa 657’ye tabi bir Devlet memurumu olmak istiyorsun? Ne istiyorsan hemen hallederim! Yeterki bana güven!.. Akşamın geç saatlerin olmuştu:  Gözlerin de güneş gölükleri olan gözleri sürmeli eda gözlü bayan:
Sana güveniyorum! Senin siyaset ve medya camiasında ne kadar güçlü olduğunu biliyorum! Sana güvenebilirmiyim? Sözü üzerine..
Siyasetçi:
Bana güvenebilirsin çalıştığın makamdan istifanı ver gerisini bana bırak! Dediğinde bir haber geldi gecenin geç saatlerinde ve  karanlığında Seferihisar tarafına gelen bir aracın bagacına sıkışıp  bir anda  kendimi Seferihisar merkezdeki bir kahvede buldum..
Kahvenin bulunduğu yerin üzerinde ağaçlar vardı,  geç olduğu için ağaçların cinsini bilemiyorum. Burada  beş kişilik bir masanın yan tarafındaki duvarın kenarında yerimi aldım.
Masadaki beş kişiden bir kişi çok konuşuyor dört kişi onu alkışlarcasına dinliyordu:
Çok konuşan:
Beni ihmal ediyorsunuz? Birgün gelecek sizden bunun hesabını soracağım!!
Diğerleri: Abi biz seni nasıl ihmal ederiz? her akşam çalıştığımız kurumda neler olup bittiğini sizi göremezsek bile  telefonla olan biteni sana bildiriyoruz. Hatamız varsa af et bizi!!
Sözlerinden sonra çok konuşan “haydi hep beraber İzmir’e gidelim” deyip kalktılar..
Bende ilk görevim olduğu için yorulmuştum ve park kahvedeki ağaçların üzerinde istiraata çekildim..
Bundan sonra bölgeyi ve insanları öğrendikçe ikili ve dörtlü masalardaki konuşmaları ve duyduklarımı sizlerle paylaşacağım.
                                                                                             Bu akşamlık hoşçakalın.
                                                                                             Köstebek