Seferihisar Yeni Haber Gazetesi | Yazarlar

Önce tırtıl izlenimleri sonra bir yıl…

Seferihisar ormanlarında sessiz sedasız bir göç yaşanıyor. Bir o ağaçtan bir bu ağaca. Çam kese böcekleri öyle sakin, meydanı boş bulmuş, bir ağacı komple kuruttuktan sonra diğer ağaca doğru birbirlerinin peşi sıra ağır ağır ilerliyorlar.

Teos Doğa Sporları grubu müdavimlerinin ve ormana yakın bölgelerde yaşayan tüm Seferihisarlıların hatta Egelilerin artık çok rahat gözlemleyebildikleri bir doğa olayı oldu çam kese böcekleri. Ege’de basın-yayın organlarının haber bültenlerine ve sayfalarına dumansız yangın olarak giren konuya biz “Tırtılların Gazabı” diyoruz Seferihisar’da.

Tırtıllar Ulamış’tan Ürkmez’e Seferihisar dağlarında katar olmuş, bir o ağaçtan bir bu ağaca gezmeye devam ediyor. Yuvalandıkları her bir ağacında iliğini kemiğini kurutmuş durumdalar. Hatta İzmir’in her bir yanında öyle bir çoğalmışlar ki, Bornova’nın orta yerinde millet yollarda durmuş, tırtılların karşıdan karşıya geçişlerini merakla izliyor.

Anlayacağınız her yerde durum tahmin edildiğinden çok daha vahim!!!!

Seferihisar çevresinde de üç beş ağaç değil, yüzlerce binlerce ağaç, kurumuş kalmış.

Görünen o ki konunun vahameti, İlçe Orman Şefliği’nin baş edebileceği noktayı aşmış durumda. Ormanın belli bölgelerine asılan radyatörlerin de hiçbir işe yaramadığı aşikar. Ancak kesin olan bir şey var, acil müdahale edilmezse, bu kez ateş değil ama, böcek düştüğü ağacı karartacak.

***

Tırtılların öyle birbirinin ardı sıra zincir gibi yaptıkları yolculuğa bir de bizim köylerin ve mahallelerin pek çoğunda şahit olduğumuz foseptik kokan ve poşet uçuşan sokaklar eklenince benim hafıza bir yıl önceye şöyle bir gitti.

Yerel yönetimlerin nasıl bir zincir misali işlediklerini, zayıf halkaların hizmeti ve işleyişi nasıl da aksattıklarını bir kez daha hatırladım. Bence Seferihisar’da eeeennn önemli olan ama 1 yıl boyunca yerel yönetimlerin en zayıf halkası olup, sınıfta kalanlar muhtarlardı. İlçede belediyenin ya da sivil toplum örgütlerinin başı çektiği hiçbir organizasyona sıkı sıkıya sahip çıkmadılar. Geçtim organizasyonları, bence köylerine ve mahallelerine de sahip çıkamadılar. İlçenin köylerinde şahit olduğum çöp yığınları, köyün nerdeyse meydanına dökülmüş molozlar, dere yataklarında, dallarda çamaşır gibi asılı duran poşetler herhalde bu sahipsizliğin en güzel kanıtları olarak durmaya devam ediyorlar.

Koca bir yıl rüzgar gibi geçerken;

Gözler her ne kadar 1 yıl boyunca sansasyonel bir şekilde sadece belediyenin üzerinde olsa da  yerel yönetim zincirinin tüm halkaları geçen 365 günün ve aldıkları oyların hesabını 5 yılın dolmasını beklemeden tez elden vermeli.