Seferihisar Yeni Haber Gazetesi | Yazarlar

Mutlaka tarihin eski dönemlerinde de orman yangınları çıktı. O dönemlerde söndürme helikopterleri, uçaklar, orman görevlileri olmadığı için alevler günlerce, aylarca sürdü… Bu yangınlar sonucunda yaylalar, vadiler, tepeler çıplak kaldı. Ancak tabiatın kendisini yenileyebilmesi ölçüsünde yeşerebildi.

Ama doğaya en büyük tahribatı son elli yılda insanoğlu verdi.

Sanayileşme ile birlikte fabrikaların, kentlerin atıkları, derelere, nehirlere, göllere, denizlere taşındı. Kimyasal yüklü, siyah, kırmızı, kahverengi sular güzelim ırmakları, güzelim vadileri yok etti.

Kasıtlı çıkarılan yangınlar ormanların son kalıntılarını da alıp götürdü.

İnsanoğlunun doğayı tahribatı yangınlar, evsel, kentsel ve sanayi atıkları ile kalmadı.

Sorumsuzluk, vurdumduymazlık, kendine ve topluma karşı saygısızlık çevreyi çöplüğe dönüştürdü.

İlçemiz Seferihisar da bundan nasibini aldı. Geçtiğimiz günlerde meydana gelen afet, “Alın marifetinizi görün” diye çevrede yarattığımız kirliliği ayaklarımıza serdi.

Devletin en üst biriminden en alt tabakasına kadar hemen herkes ‘çevrenin önemi ve korunması’ konusunda her zaman nutuk atıyor. Çevreci geçinen derneklerin, sivil toplum örgütlerinin temsilcileri, ‘çevreye katkılarından dolayı’ ona buna ödül veriyor, kendilerini kandırıyor. Bizler de alkışlarımızla sahte çevreciliğe prim veriyoruz.

Ama tabiat bunları yutmuyor. İşte son sel felaketinde de ayıbımızı ortaya serdi. Azgın sularla birlikte, naylon poşetler, pet şişeler, araba lastikleri, tarım ilacı kutuları,  cam şişeler, kağıtlar, bezler, dal budak parçaları sürüklenip geldi…

Doğa ‘belki utanırısınız’ diye pisliğimizi önümüze serdi ama ne ders alan var, ne utanan…