Gazeteciler Günü ve Yerel Gazetecilik

Seferihisar.com Twitter'da

Gazeteciler, Çalışan Gazeteciler Günü’nü 10 Ocak Pazar günü kutladı. Bu vesile ile yerel basının zorluklarına bir kez daha değinelim. Aslında yerel gazetecilik olmadığında ulusal basının da dayandığı ayaklardan yarısı yok demektir. Ulusal basına bakınız, yayınlanan haberlerin önemli kısmı yerel çalışanların emeği ile oluşanlardır.

Toplumumuzda yerel basın ile yerel gazeteciliğin aynı anlama geldiği sanılır. Oysa ulusal basına güç veren yerel basının konumu ve işlevi çok daha etkindir.

10 Ocak tarihinde çalışan gazetecilerin sorunları yazılır, çizilir. Üst düzeyde görev yapan siyasetçi ve bürokratlar gazeteciler için kutlama mesajları yayınlar.

Bunlar tabi ki sevindirici unsurlardır. Ancak yerelde gazetecilik yapanların işleri tahminlerden çok daha zordur.

Şahsen ben otuz yıldır yerelde gazetecilik yapıyorum. Zaman zaman gazete yayınladım, zaman zaman da çeşitli nedenlerden dolayı ara vermek zorunda kaldım. Ancak otuz yılllık gazetecilik yaşantımda Özdere Belediye Başkanı Haldun Ertok ve Doğanbey Belediye Başkanı Halil Çadır dışında hiçbirisi ile uzun süre dost kalamadım.

Şu anda da kimin dost kimin dost olmadığını henüz anlayabilmiş değilim.

Yerelde gazetecilik yapmak her babayiğidin harcı değildir. Herkesin bu mesleği sürdürebilme şansı yoktur. Bir siyasetçi için iyi haber yaptığınızda sizden iyisi yoktur. Ancak o siyasetçiyi uyarmak için iki eleştiri haberi yaptığında davranışlar ve bakışlar değişir.

İşin en ilginç yanı ise iyi yazı veya haber yayınladığımda “Gazeteci yazmış” denilmesi, iki kez eleştirel yazı yazdığınızda ise adının “Karabulut yazmış” olmasıdır. Yani hitap şekli bile hemen kişiliğe dönüşür..

İnsanların mutlu günlerinde onlardan istediğiniz fotoğrafları alabilirsiniz. Kötü günlerinde ise bir kare fotoğraf çektiğinizde sizden kötüsü olmaz...

Bizler gibi ilçelerde gazetecilik yapanlar bir siyasetçiyi eleştirdiğinde, o erk sahibi, telefonu açar, ağzına geleni söyler, hakaretini yapar veya yanınızdan geçerken görmezlikten gelir. Ancak merkez gazeteciler, o kişi aleyhinde bir haber yaptıklarında muhatap olan siyasetçi, değil o gazetenin kapısından içeri girmek, o gazetenin santralinden haber sahibi muhabirin telefonunu bile öğrenemez.

Bu durum Osmanlı’dan beri böyledir. Özellikle de çok partili hayata geçtikten sonra seçim kazananların kendilerini dev aynasında görmesi, gazeteciler üzerindeki ‘tahakkümü’ sık sık ortaya çıkarır.

Ama bugün hatırlananlar, meşrutiyeti ve özgürlükleri savunan, halkın çıkarını kendi çıkarlarını üzerinde tutan Namık Kemaller, Şinasiler, Tevfik Fikretlerdir. Cenap Şahabettin’in makalesini ‘İnsanları düşünmeye sevk ediyor’ diye sansürleyenleri hatırlayan yoktur ama basının özgür kalemleri, fikirleriyle tarihe ışık saçmayı sürdürmektedir.

Seferihisar’da da basına tahammülsüzlük var olup olmadığı henüz bilinmiyor olsa da tahammülsüzlüğü devralanlar da gün geçip devran döndüğünde mutlaka koltuklarından uzak kalacaktır.
Ama otuz yıldır olduğu gibi ve yerel basın ülkemizin her köşesinde olduğu gibi Karabulut ve Karabulut gibiler, Tanrı izin verdiği sürece burada olacaktır.

Not: Belediye Başkanı Tunç Soyer’in basında emeği geçenleri hatırlayıp kutladığı için teşekkür ederim.

mustafa@seferihisar.com

Seferihisar Yeni Haber Gazetesi | Yazarlar