Seferihisar Yeni Haber Gazetesi | Yazarlar

RET CEPHESİ

Dün akşam Yeni Kültür Sarayında, finali büyük alkış toplayan 15 kişilik bir oyun oynandı. Oyunun adı “Yaşasın Seferihisar’ı Sattırmadık” idi. Kimine göre dram, kimine göre trajikomik bu oyunun önce oyuncularını tanıyalım;

4 kişilik Anap Grubu: Oyuncuların hepsi çok rahat bir oyunculuk sergilediler.  Biraz “Yavuz hırsız ev sahibini bastırır” durumu vardı. Çünkü hem 25 milyon lira borç yaratmışlar  hem de bu borçla başa çıkmak için kaynak bulmaya çalışanlara “hayır yapamazsınız” diyorlardı. Fakat kendilerinden emin  bu duruş kimilerine göre fazla pişkinceydi.

2 kişilik AKP  Grubu: Oyunculukları biraz silikti ama onlar da, başkan ve iktidar temsilcilerinin kolunu kanadını kırmanın,  biraz burunlarını sürtmenin  kendi kıymetlerinin daha iyi anlaşılmasına fayda sağlayacağını düşünüyorlardı.

2 kişilik CHP içi  muhalefet:  Kişisel beklenti ve hırsları başkan tarafından tatmin edilmediği için çok öfkeliydiler. Bu öfkeyi, en ucuzundan popülizm yaparak gizlemeye çalışıyorlardı. Öfkeleri o kadar güçlü idi ki,  yaptıklarıyla, partinin bölünmüş bir görüntü vereceğini ya da Seferihisar’ın içine düştüğü açmazın daha da büyüyeceğini umursamıyorlardı bile.

1 bağımsız:  Hiç sesi duyulmadı ama sessizce  kendisini dışlayanlardan  intikamını alıyordu.( Bir de sahne üstüne çıkmayan  bir oyuncu vardı, kaçak güreşen ama  finalin  hazırlanmasına katkı veren bu arkadaş, muhtemelen sonra çok sevindi)

Bu cephenin karşısında başkan ve 5 yoldaşı vardı.  Çok hüzünlüydüler.  Arkadaşlarının kendilerini yalnız bırakmasına  ve iktidarlarının daha 7. Ayında  parçalanmış olmalarına üzülüyorlardı. Başkan, kötü bir gol yediğini düşünüyordu. 9 a karşı 6 oyla kaybetmişlerdi. En kötüsü, hizmet üretmenin moral ve maddi koşulları giderek daha da zorlaşıyordu.

Acaba  tek kaybeden onlar mı oldu ?

Acaba  bazılarının “demokrasi” diye tanımladığı bu durum demokrasinin istismarı olabilir mi?

Acaba bu oyunu hoş görmek  ne gibi sonuçlar doğurabilir?  Aile terbiyesi açısından veya Seferihisar’ın geleceği açısından.

Acaba Seferihisar, bir gün taşra siyasetçiliğinin sığ  ayak oyunlarına izin vermeyip, erdemli , onurlu, ilkeli siyasetçilere daha çok yer açacak mı?

Soruları uzatmak mümkün ama  gecenin en can alıcı anına, finaline geçelim.

Nazım bir şiirinde bakın ne diyor;