Uğur Mumcu Bugün(24 Ocak) Ürkmez'de Anılacak

tombik kardeş evet 2003 yılında da düzenlendi yine seferihisarda o zaman ilçe başkanıda hüseyin güneydi şimdiki birçok yönetim üyeside o günkü yönetimdeydi bilgi sahibi olmadan fikrinizi ortaya koymazsanız seviniriz hoşçakal

konu istediğim yere çekildi zaten.bu kadarı yeter.

Jacque Fresco belliki konuyu bireysel zeminlere çekmeye çalışıyorsunuz veya habere ait yorum yapma yerine habere önemsiz anlamı vermeye çalışıyorsunuz. Benden size önerim kendinize uygun muhataplarınızı aramanızdır.

tamam tombik.. o ünvanların bir kısmını aldım dedin ya..güldürdün yine beni.. o ünvanların bir kısmı alınmaz ünvan tektir =) senin bizim gibi bu sitelerde yorum yazacak boş vaktin olmaması lazım..hani yeni akademik çalışmaların falan var mı bugünlerde..okumak isterim yani ondan dedim..hay allahım ya =) neyse..

Jacque Fresco bende senin matematik bilgine hayran kalmak bir yana bayıldım bayıldııım 7 olsa ne olur 8 olsa ne olur 9 olsa ne olur. Sonuçta Seferihisar ilçesinde 2002 yılından bu yana Uğur Mumcu anma günü düzenlendimi? Düzenlenmedi mi? Bunun cevabını ver bana. Bırak küçük rakkamlara kafa yormayı. Ayrıca o ünvanların bir kısmını ben yıllar önce aldım darısı senin başına. İnşallah Amin

tombik kardeş öncelikle polimik yapmak bu konuda benim karekterime uymaz eğer öğle algılanmış ise özür dilerim ben yanlızca tarihi iyi saplamak yapılmış olanları ve gece gündüz çaba göstererek duyarlı olduklarını ortaya koyan o günün gençliğini hatırlanmasını arzu etmeye çalıştım tabiki takriben 6 yıldır bu değerli insanlarımızı unutmuş görüntüsü sizi kötü hissetdirdiği kadar bizleride rahatsız ediyor bu konuda tamamen haklısınız dostum insallah o gece ye duyarlı dostlarımız katılır duygusuyla selamlar

UĞUR MUMCU KAVGAMIZDA YAŞIYOR......


SESLENİŞ

Dağ gibi karayağız birer delikanlıydık. Babamız, sırtında yük taşıyarak getirirdi aşımızı, ekmeğimizi.

Arabalar şırıl şırıl ışıklarıyla caddelerden geçerken bizler bir mum ışığında bitirirdik kitaplarımızı. Kendimiz gibi yaşayan binlerce yoksulun yüreğini yüreğimizde yaşayarak katıldık o büyük kavgaya. Ecelsiz öldürüldük. Dövüldük, vurulduk, asıldık.

Vurulduk ey halkım, unutma bizi...

Yoksulluğun bükemediği bileklerimize çelik kelepçeler takıldı. İşkence hücrelerinde sabahladık kaç kez. İsteseydik, diplomalarımızı, mor binlikler getiren birer senet gibi kullanırdık. Mimardık, mühendistik, doktorduk, avukattık. Yazlık kışlık katlarımız, arabalarımız olurdu. Yüreğimiz işçiyle birlikte attı. Yaşamımızın en güzel yıllarını birer taze çiçek gibi verdik topluma. Bizleri yok etmek istediler hep. Öldürüldük ey halkım, unutma bizi...

Fidan gibi genç kızlardık. Hayat, şakırdayan bir şelale gibi akardı göz bebeklerimizden. Yirmi yaşında, yirmi bir yaşında, yirmi iki yaşında, işkencecilerin acımasız ellerine terk edildik. Direndik küçücük yüreğimizle, direndik genç kızlık gururumuzla. Tükürülesi suratlarına karşı bahar çiçekleri gibi, taptaze inançlarımızı fırlattık boş birer eldiven gibi. Utanmadılar insanlıklarından, utanmadılar erkekliklerinden. Hücrelere atıldık ey halkım, unutma bizi...

Ölümcül hastaydık. Bağırsaklarımız düğümlenmişti. Hipokrat yemini etmiş doktor kimlikli işkencecilerin elinde öldürüldük acınmaksızın. Gelinliklerimizin ütüsü bozulmamıştı daha. Cezaevlerine kilitlenmiş kocalarımızın taptaze duygularına, birer mezar taşı gibi savrulduk. Vicdan sustu. İnsanlık sustu.

Göz göre göre öldürüldük ey halkım, unutma bizi...

Kanserdik. Ölüm, her gün bir sinsi yılan gibi dolaşıyordu derilerimizde. Uydurma davalarla kapattılar hücrelere. Hastaydık. Yurtdışına gitseydik kurtulurduk belki. Bir buçuk yaşında kızlarımızı öksüz bırakmazdık. Önce, kolumuzu omuz başından keserek, yurtseverlik borcumuzun diyeti olarak fırlattık attık önlerine. Sonra da, otuz iki yaşında bırakıp gittik bu dünyayı, ecelsiz.

Öldürüldük ey halkım, unutma bizi...

Giresun'daki yoksul köylüler, sizin için öldük. Ege'deki tütün işçileri, sizin için öldük. Doğu'daki topraksız köylüler, sizin için öldük. İstanbul'daki, Ankara'daki işçiler, sizin için öldük. Adana'da, paramparça elleriyle ak pamuk toplayan işçiler, sizin için öldük.

Vurulduk, asıldık, öldürüldük ey halkım, unutama bizi...

Bağımsızlık Mustafa Kemal'den armağandı bize. Emperyalizmin ahtapot kollarına teslim edilen ülkemizin bağımsızlığı için kan döktük sokaklara. Mezar taşlarımıza basa basa, devleti yönetenler, gizli emirlerle başlarımızı ezmek, kanlarımızı emmek istediler. Amerikan üsleri kaldırılsın dedik, sokak ortasında sorgusuz sualsiz vurdular. Yirmi iki yaşlarındaydık öldürüldüğümüzde ey halkım, unutma bizi...

Yabancı petrol şirketlerine karşı devletimizi savunduk; komünist dediler. Ülkemiz bağımsız değil dedik; kelepçeyle geldiler üstümüze. Kurtuluş Savaşında emperyalizme karşı dalgalandırdığımız bayrağımızı daha dik tutabilmekti bütün çabamız. Bir kez dinlemediler bizi. Bir kez anlamak istemediler. Vurulduk ey halkım, unutma bizi... Henüz çocukluğumuzu bile yaşamamıştık. Bir kadın eline değmemişti ellerimiz. Bir sevgiliden mektup bile almamıştık daha. Bir gece sabaha karşı, prangalar vurulmuş ellerimiz ve ayaklarımızla çıkarıldık idam sehpalarına. Herkes tanıktır ki korkmadık. İçimiz titremedi hiç. Mezar toprağı gibi taptaze, mezar taşı gibi dimdik boynumuzu uzattık yağlı kementlere.

Asıldık ey halkım, unutma bizi...

Bizi öldürenler, bizi asanlar, bizi sokak ortasında vuranlar, ağabeyimiz, babamız yaşlarındaydılar. Ya bu düzenin kirli çarklarına ortak olmuşlardı ya da susmuşlardı bütün olup bitenlere. Öfkelerini bir gün bile, karşısındakilere bağırmamış insanların önünde, öldürüldük. Hukuk adına, özgürlük adına, demokrasi adına, Batı uygarlığı adına, bizleri, bir şafak vakti ipe çektiler.

Korkmadan öldük ey halkım, unutma bizi...

Bir gün mezarlarımızda güller açacak ey halkım, unutma bizi... Bir gün sesimiz hepimizin kulaklarında yankılanacak ey halkım, unutma bizi...

Özgürlüğe adanmış bir top çiçek gibiyiz şimdi, hep birlikteyiz ey halkım unutma bizi, unutma bizi, unutma bizi...

Uğur Mumcu

tombik matematik bilgine hayran kaldım..bu ne ya..ne dediğinin farkında mısın oğlum sen? bak büyük büyük yazıyorum 2010-2003=7 2010-2002=8 bunlar gerçi doğruluğu kesin bilgiler değil ama dediğin gibi 11 e eşitleyenler de var yalnız bunu başarırsan sana akademik bir ünvan(dr,doç,prof..) veririz hiç sorun değil =) komik olma kafanın içi karanlık diye beynin de değil ya,hayret =)

Şenol kardeş ben Seferihisar'da 11 yıldır anma törenleri düzenlenmiyor dedim ama siz 2002...2003 yıllarında o günün gençlik kolları İzmir de tüm örgütlerin katılımıyla anma gecesi yapılmıştır diyorsunuz.
Haydi Seferihisar'da yapılıp yapılmadığını bir kenara bırakalım. Siz ne diyorsunuz 2002-2003 yıllarında anma töreni düzenlendi, o halde yıl kaç? 2010 eee aradan kaç yıl geçmiş!! 9 yıl o halde yanlışlık 2 yılmı sizce!! hangimizin yorumu doğru?
Muhalefet veya eleştiri yapmak içinmi yorum yazıyorsunuz?

tombik kardeş bu seferihisarda ugur mumcuyu 2002...2003 yıllarında o günün gençlik kolları izmirde tüm örgütlerin katılımıyla anma gecesi yapılmış dır bilginiz yoktur sanırım hem tarihi unutmamak gerekiyor hemde o günün gençlik kollarını

On bir yıl aradan sonra demokrasi şehidimiz Uğur Mumcu için ilk kez Seferihisar'da anma töreni düzenlenecek. Teşekkürler Tunç Soyer, teşekkürler Koray Eti ve Haluk Işık. Teşekkürler tüm emeği geçenlere...
İyiki varsınız...

seferihisardan otobüs ürkmeze kalkacakmı bilgilendirirseniz seviniriz